D`r Chreßbaum !

Dies Johr, su saht d`r Opa Denz,
weht vun meer d`r Baum bekrenz,
ich machen dann no minger Aat,
dä Chreßbaum schön parat.
Denn sujet is ming Spetzialität
Mer muß nur wesse wie meer et mät.

Die Oma, die noch got kunnt laufe
Moht om Maat e`n Bäumche kaufe.
D`r letzte Baum – et wor e Glück,
kräht die Oma en de Hand gedröck.
Et wor, dat – der nit grad d`r schönste wor.
Su kohm se heim – mer gleuv et kaum,
met dem zeroppte kromme Weihnachtsbaum.

Dä ahle Denz wor vun de Söck,
von däm Baum – dat letzte Stöck.
Dä Baum wor jo total verhunz,
dä fehl jo unger entartete Kunz.
Et wör zum kriesche un nit zum laache,
wie soll mer vun däm Kromm, 
ne schöne Chresbaum mache ?

Die Oma saht: Dänz räch dich nit op,
un hät ihm met Schabau de Muhl gestopp.
Su met nem Konjak got gestärk,
gin dä Denzdan an dat Werk,
Met Konjakfläsch un Säch un Hammer,
ging hä erop in sing Leuwekammer.

No denk dran säht die Oma zur Belehrung,
öm sechs Uhr es bei uns Bescherung.
Se braht ihm noch die Keß met Lametta erenn,
dobei schott sich d`r Denz noch ne Konjak en.
Die Oma saht, nun fang doch ald ahn,
un jank nit immer an dä Konjak dran.
Ding Levver kann dat nit verdrare,
un userdem häs do et am Mage.

Vun Krankheit wolt dä Denz nix hüre,
un domit ihn keiner mie kunnt stüre,
hät dä Opa ganz unverdrosse,
Die Dür vum Zimmer affgeschlsse.
Jetz wor dä Denz en singem Element,
hät dä Baum en d`r Chreßbaumständer jeklemmbt,
un paar Äs erus genomme,
hä fing jetzt richtig an zo wöhle,
dät dobei och sing Mandele met Konjak spöle.

Et wod alt Düster so koot noh vier,
do klopp die Oma an de Düür,
ich möch ens wesse, - wie sieht et aus ?
Oder mähste alt widder en Konjakpaus ?
Für luuter Schreck wollt dä Opa jet sare,
do hätt hä sich mem Hammer op d`r Dume geschlare.
Vör schant die Oma – se wör en Döppe.
Hä wör mem Bekränze noch nit ehsu wick,
un usserdem bröht mer dofür och sing Zick.
No belästige mich nit en einer Tour
Un et eß ja och noch nit sechs Uhr.

Et ging so langsam op sechs Uhr ahn,
dä Denz wor noch immer feste dran.
Do wod et d`r Oma doch langsam zo bunt,
se reef Denz mach die Düür op, söns jeit et rund,
do Chreßbaumschmücker vun Goddes Gnade,
mer wolle Beschere un nit länger wade.
Die Dür floch op, - do stund dä Denz
hä hat dä kromme Baum bekränz.
De Oma wor glatt vun de Sock,
oh jömmich ich kann nit mie,
su`ne Baum hatten mer noch nie.
Un alles reef: Opa dat es di Meisterstöck.
Wat häste blos gemaht,
us däm kromme Baum, d`r Kröck

Funkelnd un bletzend – em helle Kääzesching,
zwischen Lametta dä janze
Baum voll Festelovens – Orde hing.
Un janz bovven en der Spetz
Hing dem Opa sing ahl Präsidentenmötz.
De Große, de Lyskircher Junge,
de Runde und de Blaue Funke,
die Figaro`s et Schnüsse Tring, 
der Uhu un Alt Lunke,
de Ehrengarde, Prinzengarde un M-B-Z
hing alles do – wat em Fastelovend Rang – 
Name un Scholde hät.

Stänegranate voll wie en Haubitz,
hat sich dä Denz am Glaser Schaaf gestütz,
dä Kopp voll Lametta un Engelshoor
stunt d`r Opa wie der Erzengel Gabriel do.
Met der leddige Konjakfläsch wo hä am winke,
un saht: git et he nix mieh zo drinke,
dann dät hä wie Prinz Karneval majestätisch größe,
un schmeß däm ganze Gelächs die ahl
Rosemondachskamelle för de Föß,
un reef dreimol vun Hätz Kölle Alaaf,
dann fehl hä öm - samt Glaser Schaaf.

Die Oma wor paff, die kunnt nix sare,
dä Chreßbaum wor ihr op d`r Mage geschlage.
Nä nä saht dropp dä Denz Chreß,
wat es dat hück eh schön Weihnachtsfest.



Author/in:        Einsender/in: Ute Bernhart        Datum: 12.10.2003